Home / Tag archieven: psychologie

Tag archieven: psychologie

Monya Spijkhoven – Zo haal je het beste uit jezelf en je paard

                            Ik ben zeker geen topruiter. Helemaal niet zelfs. Toen ik klein was droomde ik wel van kampioenslinten. Ik was best een Penny. Maar in de jaren bleek nu eenmaal dat ik beter ben in gedrag. Gedragsbeïnvloeding. Van paarden en van mensen. Door telkens te kijken waar ik stond heb ik mijn weg gevonden. Zo ben ik bezig het beste uit mezelf te halen. Mijn beste zelf. Klinkt arrogant. MIJN beste zelf, of mijn beste ZELF. Iedereen is anders. Iedereen heeft leerpunten, werkpunten en eigenschappen. En alles kan altijd beter. Hoe haal je nou het beste uit jezelf en je paard?

Lees meer »

Josien Willemsen – Spiegelen paarden ons of zijn ze zichzelf?

Een blog over paardengedrag, paardenspiegel, reactief gedrag, reageren op een mens, doods gedrag (learnend helplessness). Paarden houden je een spiegel voor, of paarden spiegelen ons. Dit zijn uitspraken die je wel eens tegenkomt. Maar is dat wel zo? Ik noemde dat eerst ook nog zo, maar ik begin er van terug te komen. Wel jammer, want nu snappen mensen inmiddels wat ik daarmee zeggen wil. Een spiegel voorgehouden krijgen betekent dat je ziet wat je doet. Zien heeft meer invloed dan weten wat je doet. Het plaatje erbij waarnemen, triggert meer zintuigen tegelijk en heeft dus meer kracht. Een spiegel heeft geen karakter, geen eigen wil, de spiegel geeft je waarneming geen extra kleurtje.

Lees meer »

Edith Louw – Stel je niet aan!

Hoe werkt angst? Er staat een onbekende hooiwagen naast de bak. 13-jarige Joyce wil erlangs met haar pony Hero. Hero blijkt vandaag niet zo heldhaftig, hij blijft staan en snuift, met een lichte, verontruste ruttelende toon. “Stel je niet zo aan!” roept Joyce en geeft een ruk aan het halstertouw. Met een omtrekkende dansbeweging gaat Hero uiteindelijk langs de wagen. Joyce wordt boos omdat ze nu zelf een ruk aan haar arm krijgt. Beiden komen gestresst aan in de stal. Ik heb dit zo eens aangekeken en besluit tot het doen van een experimentje. Ik zoek even in een donkere hoek van de stal, en ja, raak. Een dikke hooiwagen, dit keer de spin, kruipt langs de muur. Voorzichtig pak ik hem op en loop naar Joyce. “Moet je kijken wat ik heb,” zeg ik, en open mijn hand. De ...

Lees meer »

dr. Inga Wolframm – Word de ruiter die je wil zijn

Wat is de kernkracht van jou als ruiter? Waar liggen je aangeboren gaven?  Dit is een kort blog, want waar ik het over wil hebben spreekt volledig voor zich. Oké, hier gaan we: volgens mij kunnen we ervan uit gaan dat een ruiter met een positieve mindset de betere ruiter is (als het overige gelijk is). Of niet? Jouw kernkwaliteiten liggen ten grondslag aan waarom je goed bent in bepaalde dingen. Word de ruiter die je wil zijn!

Lees meer »

Dr. Inga Wolframm – Krijg zelfvertrouwen (3: Feedback aan jezelf)

De instructeur staat in het midden van de bak, benen wijd, schouders stijf, handen in de zij. Je denkt zijn tanden te kunnen horen knarsen. Zijn woorden scheuren door de lucht, onder je huid en door je ziel. ‘Het gaat je nooit lukken! Je rijdt gewoon slecht. Geen gevoel voor je paard, geen gevoel voor ritme of balans. Waarom doe je dit überhaupt?’ En? Zakt je moed je in de schoenen als je dit leest? Twijfel je aan jezelf terwijl je niet eens op je paard zit?

Lees meer »

Dr. Inga Wolframm – Zelfvertrouwen; zo krijg je dat! (Deel 1)

Het is vrijdagochtend, lekker vroeg. Op weg naar je werk rij je even langs stal, snel nog je paard buiten zetten. Bijna weekend, dan heb je eindelijk weer eens tijd voor hem. Misschien ga je naar het bos, of gewoon lekker trainen in de bak. Je zet de auto op de parkeerplaats neer, en loopt richting stal. De lucht is azuurblauw, en een zacht bries speelt door je haar. De zomer staat voor de deur!

Lees meer »

dr. Inga Wolframm- En dan ben je opeens bang

Ik gaf de hulp om aan te galopperen. Mijn merrie zwiepte met haar staart en ik voelde haar rug strak worden. “Los zitten,” fluisterde ik tegen mezelf, terwijl mijn eigen bovenlichaam geleidelijk aan iets meer naar voren kroop. “Gewoon meegaan met de beweging.” Onwillig galoppeerde mijn merrie aan, het hoofd omhoog, oren plat tegen de nek. “Kom op nou!” moedigde ik haar aan, en gaf nogmaals been. Ze reageerde met een felle trap naar mijn rechter been.

Lees meer »