Home / Blogs / Josien Willemsen – Waarom je bij stress in de wei bij je paard moet gaan zitten

Josien Willemsen – Waarom je bij stress in de wei bij je paard moet gaan zitten

Stress? Burn-out? Vergeet mindfullness en ga bij je paard in de wei zitten. De tijd gaat zo snel tegenwoordig. We zijn altijd druk, altijd bezig met werk, gezin en familie of vrienden, studie en afspraken. Hebben we een paard, dan “moeten” we ook nog tijd inruimen om naar hem toe te gaan. En dan komt het opmerkelijke: bij het paard vergeten we de tijd. Alle paardenmensen zullen dat herkennen. We zeggen even naar het paard toe te gaan en onvermijdelijk, komen we veel later terug dan gedacht of gezegd tegen onze huisgenoten. Zij weten dat waarschijnlijk inmiddels en nemen onze belofte van er zo weer zijn, met een korreltje zout.Paardentijd en mensentijd. Weer een cadeautje van je paard als helper, steun en voorbeeld voor een gelukkig leven. 


Zelfs ik, terwijl ik gewoon mijn paarden thuis heb, merk dat. Even naar ze toe om bijvoorbeeld uit te mesten of iets anders, zo is er een uur, of 2 om als ik op de klok kijk, voor ik weer binnen ben! En echt, ik heb geen idee wat ik al die tijd heb gedaan. Bij velen roept dit lachend herkenning op, heb ik gemerkt.

Wat is tijd? Sinds een monnik aan het eind van de middeleeuwen een mechanisch uurwerk ontwikkelde om de tijden voor het bidden aan te geven, bestaat de tijd als vastgestelde eenheid. Daarvoor leefden we op ritmes, ritmes van de natuur en dus ook van ons eigen organisme. In de zomer duurden dagen langer, dus uren ook. Er zat meer tijd in een uur en ’s winters het omgekeerde. Je kon minder doen overdag door de kortere dagen. Het verschil tussen ritmes en uren is dat ritmes variabelen kennen en uren een vastgestelde eenheid zijn. (K. Geissler, Duits tijdonderzoeker)

Een paard helpt je om tot rust te komen, is dat hetzelfde als even de tijd vergeten? Paarden hebben geen klok, wel een ritme uiteraard. Op ongeveer dezelfde tijden verwachten ze iets, eten, naar buiten gaan, enzovoort. Maar daarnaast hebben ze zo goed en zo kwaad als hen dat lukt, ook een eigen levensritme. Dat is geen star ritme maar afhankelijk van bijvoorbeeld het weer, de weide of hun gezelschap. Wie weet van zijn paard op welke tijden hij het liefste rust, speelt of loopt? Hoe meer het dier zijn dagindeling zelf kan bepalen doordat hij veel mogelijkheden heeft, hoe relaxter het paard kan leven.

Wat kan het ons mensen leren? Veel kwalen zijn te relateren aan de grote druk die we ervaren. Stress, depressie, faalangst, burn-out, zelfs hartinfarcten zijn verbonden met die druk tot meer, beter en harder werken voor alle facetten van ons leven. Helaas trouwens, zijn we dat ook al gaan projecteren op onze paarden. Ze moeten zich meer ontwikkelen, verbeteren, getraind worden om tot optimale prestaties te komen. Wat is optimaal? Voor wie moet dat?

Voor mensen met stress en burn-outklachten wordt vooral mindfulness trainingen aangeraden. Dat is evidence based, wetenschappelijk bewezen, dus dat wordt vergoed door de zorgverzekeraar. Een dure grap, want die trainingen zijn natuurlijk niet gratis, een hele markt is inmiddels ontstaan. En echt, het is heel simpel, je hoeft niet iets te trainen, dat klinkt weer veel te veel als iets wat je ook nog moet doen, nog meer druk. Welnee, je gaat gewoon een uurtje in het weiland zitten tussen de paarden. En weg valt de tijd, de paarden nemen je mee in hun ritme. Daar hoef te niet voor te werken, het gaat vanzelf, je ziet mooie dingen van ze, je bent buiten en voelt de wind, de zon en hoort de vogels. Gewoon een cadeautje en als kers op de taart, komt het paard even met je neuzen of een paardenknuffel geven. Je bent er helemaal en wordt gezien, je wordt aangeraakt door een warm dier en tijd bestaat daarin niet, heerlijk! Dus ik zou zeggen: ga genieten en neem anderen mee om hier ook van genieten. Want gedeeld plezier…..

Josien Willemsen

 

Over Josien Willemsen

Josien Willemsen werd geboren als stadskind in Utrecht maar vertrok zo snel mogelijk naar het platteland om als boerin te leven. Mensen hebben in haar ogen verbinding met hun leefomgeving en de natuur nodig. Zeker ik in ieder geval en zeker in deze tijd! (Maar wanneer niet?)
Josien is dierenliefhebber, vooral paarden, Hogeschooldocent social work, hulpverlener met paarden bij hulpverleningspraktijkdevrijeteugel.nl, opleider en ontwikkelaar Paard en Hulpverlening bij de NHL in Leeuwarden, voorvechter van het zo natuurlijk mogelijk houden van paarden. Haar paarden leven in een familiegroep. Ze is genuanceerd denker over paarden in de hulpverlening en coaching. Geluk voor mensen mag niet ten koste gaan van geluk voor paarden. Josien stelt zich vragen als: hoe kan ik een gelijkwaardige verhouding hebben met mijn paarden? Ze heeft veel aan de vernieuwende kennis van learning horse, leren kijken vanuit de dier-mens verbinding, de zooantropologie.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet getoondVerplichte velden zijn gemarkeerd *

*