Home / Blogs / Equiscio – Het verhaal van leermeester Cicero

Equiscio – Het verhaal van leermeester Cicero

Cicero 5

Cicero is nu 28 en is de leermeester van Bastiaans dochter van vier.

Dit is het verhaal van Cicero, de leermeester van Bastiaan de Recht van Equiscio. Hoe een paard dat niet van ‘paardrijderij’ gediend was en met hoeven en tanden klaarstond, nu kleine meisjes leert rijden. Hoe Bas dat voor elkaar kreeg , lees je hier. Nanet van Duijn tekende het verhaal voor Bastiaan op. 

 

Zoals veel kinderen was ik al jong gek op paarden. Gelukkig mocht ik van mijn ouders op zevenjarige leeftijd beginnen met ponyrijles op de manege in Soest, waar ik woonde. Dat er maar weinig jongetjes op de manege waren, kon me niet veel schelen. Als ik maar kon rijden! Na een aantal jaren rijden was de sfeer op de manege niet meer zo leuk en toen ook mijn lievelingspony verkocht werd, vond ik het genoeg. Ik ging op hockey. Hoewel ik dat best leuk vond, bleven de paarden toch trekken. Op mijn twaalfde besloten mijn vader en ik samen op paardrijden te gaan in het kader van de vader en zoon activiteiten. We vonden het allebei leuk en werden fanatieke ruiters. Zo fanatiek dat mijn vader besloot dat we eigenlijk een eigen paard moesten hebben. Wie was ik om daar iets tegen in te brengen? Zo kwam Cicero in mijn leven. Als vierjarige kochten wij hem via Lammert Laseur, een braaf lief rijpaard. Helaas veranderde Cicero binnen een week in een lastig, angstaanjagend paard dat met tanden en hoeven klaarstond om duidelijk te maken dat hij niet gediend was van de paardrijderij. Eenmaal onder het zadel, deed hij zijn uiterste best om zijn ruiter te helpen afstijgen. Het brave, rustige paard dat wij kochten bleek dominant en agressief, eigenlijk niet te hanteren voor ons.

hier is Bastiaan 14 jaar en Cicero vijf.

Hier is Bastiaan 16 jaar en Cicero zeven.

Cicero en Bastiaan, in het begin.

Cicero en Bastiaan, 5 en 14 jaar oud.

Geen dressuur meer
Mijn vader en ik zaten met de handen in ons haar en Lammert kwam eens kijken wat er aan de hand was. Dat was voor mij wel een eye opener. Lammert liep met zijn handen in zijn zakken de box van onze woesteling in en bromde afkeurend toen Cicero hem de deur wilde wijzen. Verbaasd zag ik dat Cicero met respect reageerde en niet uitviel.
Op dat moment besloot ik dat er meer moest zijn. We verhuisden naar een dressuurstal en met de lessen die ik daar volgde ging het rijden steeds beter. Tot een bepaald punt en dan was het weer hommeles. De oplossingen die ik te horen kreeg voor de problemen hadden te maken met hardere aanpak en meer geweld. Precies wat ik niet wilde. Het begon me zo de keel uit te hangen dat ik besloot helemaal geen dressuur meer te rijden. Cicero en ik gingen andere dingen doen, zonder zadel in het bos rijden bijvoorbeeld We maakten wandelingen door het bos waarbij Cicero als een hondje met me meeliep. Op de terugweg liftte ik mee op zijn blote rug en dat vond hij allemaal prima. Ik vond het een vreemde zaak dat dit paard zo normaal deed bij dit werk, maar dat hij bij het gewone dressuurwerk volledig over de rooie ging.

Cicero levade ad hand

Twee keer Cicero in zijn hoogtijdagen, in de levade.

Twee keer Cicero in zijn hoogtijdagen, in de levade.

Klassieke rijkunst
Rond mijn zestiende zag ik een TV programma over een Italiaan die een Italiaanse rijschool geërfd had en deze probeerde een nieuw leven in te blazen in Nederland. Deze Georgio Mereu Pes was een klassiek geschoolde ruiter en zijn verhaal sprak me aan. De stal dressuurstal stond in Soest, waar ik woonde en ik volgde een paar proeflessen bij hem. De lessen spraken mij en vooral Cicero aan. Hij liet zich rijden en scholen, het was een genot om met hem te werken. Cicero en ik doorliepen de volledige 10-jarige klassieke opleiding inclusief de hogeschoolsprongen. Juist door dit hogeschoolwerk en de schoolsprongen kon Cicero zijn energie kwijt en dit werk paste goed bij zijn karakter. Cicero ging er super door lopen en ik mocht mijzelf Meester in de Klassieke rijkunst noemen na afloop van de opleiding.

EHBO
Door de klassieke training was hij een paard met normale reacties geworden, hoewel hij nog steeds dominant en agressief kon reageren als hij onheus behandeld werd. Verhuizen naar een stal met uitmestpersoneel kostte mij een ritje naar de EHBO. Nietsvermoedend liep ik op een dag zijn box in en had net te laat in de gaten dat het mis was. Op het nippertje wist ik naast zijn schouder te komen en met hem mee te draaien in zijn pogingen mij te schoppen. Niet meer voor rede vatbaar draaide hij woest rond in zijn box, mij daarbij tegen de vier stalwanden plettend en schoppend met beide achterbenen. Gelukkig hoorde mijn moeder het kabaal en deed de boxdeur open die ik achter mij dicht had gedaan. Ik werd door de vaart uit de box geslingerd en kwam er met gebroken voetwortelbeentjes vanaf. Het personeel dat de stallen deed had Cicero waarschijnlijk flink op zijn nummer willen zetten en de frustratie had hem weer defensief en agressief gemaakt

Cicero 4

Tegenwoordig is Cicero leermeester. De klassieke oefeningen houden het een beetje interessant voor deze oude rot.

Tegenwoordig is Cicero leermeester. De klassieke oefeningen houden het een beetje interessant voor deze oude rot.

Zoektocht
Het verzet van Cicero tegen dressuurrijden is de aanzet geweest voor mijn zoektocht naar andere manieren van rijden en trainen en verdieping in fysieke oorzaken die afwijkend gedrag kunnen veroorzaken. Deze zoektocht heeft geleid tot gespecialiseerde revalidatietraining en therapie waarin ik samen met mijn partner Amber Koppen Trainings- en revalidatiecetrum Equiscio heb opgezet. Naast Equiscio heeft het uiteindelijk geleid tot de oprichting van de Neo-Classical School for the Art of Horsemanship (NCSAH). Een professionele opleiding voor trainers en instructeurs gericht op samenwerking tussen ruiter en paard op alle mogelijke vlakken.

Speelkameraad
Cicero is tot zijn twintigste aan het werk geweest. Toen hij last kreeg van een lateraalband blessure die bleef opspelen, is hij met pensioen gegaan. Hij is nu achtentwintig jaar en nog steeds mijn grote kameraad. Af en toe maken we samen een bosritje, op ons gemak nemen we dan de afgelopen periode door. Voor mijn kinderen is hij een fijne speelkameraad. Het is bijzonder om te zien hoe dat levensgevaarlijke paard van destijds is uitgegroeid tot een geduldige leermeester voor mijn dochter van 4. Samen oefenen ze de levade, het moet wel een beetje interessant blijven voor die ouwe rot!

tekst: Nanet van Duijn

Meer lezen over klassieke dressuur? Schrijf je in voor de nieuwsbrief van Paardvisie.

Over Equiscio, Amber Koppen & Bastiaan de Recht

Equiscio is het bedrijf van erkend paardenarts/chiropractor/acupuncturist Amber Koppen en klassiek trainer Bastiaan de Recht. Ze houden zich bezig met revalidatie voor paarden en training van dressuurpaarden. Daarnaast verzorgen ze opleidingen voor trainers en instructeurs bij de Neo-classical School for the Art of Horsemanship (NCSAH),

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet getoondVerplichte velden zijn gemarkeerd *

*