Home / Blogs / Yvon Hoogervorst – Op de voorhand, hoe zit dat?

Yvon Hoogervorst – Op de voorhand, hoe zit dat?

Ieder paard loopt van nature op de voorhand. Zijn hals is lang, zijn hoofd is zwaar. Op zich voor een dier dat de hele dag met zijn neus in het gras staat, is dat geen enkel probleem. Het wordt anders als je er op wilt gaan rijden. Want als het paard 65% van zijn gewicht op de voorbenen draagt en jij gaat met jouw gewicht op zijn rug zitten, dan wordt dat op de langere termijn echt teveel. Blessures liggen dan op de loer. Om blessures te voorkomen moet je dus zorgen dat het paard zijn gewicht meer gaat verdelen over zijn vier benen. Dat is een kwestie van correct trainen en kun je niet binnen een korte periode veranderen.

Invloed van de ruiter
Als een paard op de voorhand loopt is zijn zwaartepunt teveel naar voren. Ruiters willen dit vaak (onbewust) compenseren door naar achteren te gaan zitten met hun bovenlijf. Zij zitten hierdoor achterin het zadel en ook vaak achter de beweging van het paard. Of ze nemen druk op teugels door de hals en het hoofd omhoog te brengen in de veronderstelling dat het paard dan vanzelf het zwaartepunt naar achteren verplaatst. Dit is een groot misverstand. Om een paard van de voorhand af te halen moet je de rug van het paard bol maken en zorgen dat deze sterk wordt. Daardoor kan het paard de achterbenen beter onder zijn lichaam plaatsen en zijn gewicht beter verdelen over vier benen. Pas als het paard zijn rug voldoende heeft ontwikkeld is het mogelijk om via verzameling het gewicht verder naar achteren te verplaatsen.

Maar hoe herken je eigenlijk of jouw paard op de voorhand loopt?

Dit paard loopt erg op de voorhand.

Dit paard loopt heel erg op de voorhand.

Wat kun je zien aan de ‘buitenkant’?

1. Het paard beweegt in draf zijn diagonale benenpaar niet parallel. Bij een correcte draf beweegt het paard zijn linkerachterbeen parallel met zijn rechtervoorbeen. En natuurlijk ook zijn rechterachterbeen en zijn linkervoorbeen.

2. Een paard dat op de voorhand loopt heeft een stuwend achterbeen in plaats van een dragend achterbeen. Een dragend achterbeen reikt ver onder de lijf van het paard en draagt daarbij zichzelf en de ruiter. Een stuwend achterbeen blijft achter het lijf van het paard en duwt het paard naar voren.

3. De hoogte van het kruis (de bovenkant van de billen) is hoger dan de schoft (voorhand). Dit is vaak goed te zien op een foto. Het lijkt alsof het paard ‘de berg afloopt’.

4. Het paard loopt met een holle rug in plaats van ‘over de rug’ met een bolle rug dus. Je ziet net achter het zadel een soort kuil(tje) zitten. Een paard dat zijn rug niet bol maar hol maakt, loopt op de voorhand.

Ook dit paard loopt op de voorhand.

Ook dit paard loopt op de voorhand.

Of een paard op de voorhand loopt heeft niets te maken met de lengte of de hoogte van de hals.
Een paard kan volledig voorwaarts-neerwaarts lopen en niet op de voorhand zijn. Bedek met je hand de hals en het hoofd van het paard op de foto of film; is de schoft hoger of gelijk aan de bovenkant van de billen van het paard? Dan loopt het paard niet op de voorhand.

Of een paard op de voorhand loopt heeft ook niets te maken met hoe hoog hij zijn voorbenen heft.
Een paard kan in een uitgestrekte draf zijn voorbenen heel hoog heffen, maar toch op de voorhand lopen! Kijk of de diagonale benenparen parallel blijven (vooral in de uitgestrekte draf). Is er geen parallel? Dan loopt het paard op de voorhand.

Wat voel je als ruiter als je paard op de voorhand loopt?
Het paard ‘leunt’ op de hand van de ruiter, ook wel eens ‘het vijfde been’ genoemd. De ruiter heeft dan veel gewicht in zijn handen. Het correcte gewicht dat je in je handen zou moeten hebben is niet meer dan het gewicht van de teugels zelf!

Dit paard is wel in balans. Zie je het verschil?

Dit paard is wel in balans. Zie je het verschil?

1. Er is geen regelmatig ritme in de draf: soms de voorwaartse drang is weg, je mist impuls. Of het paard gaat juist heel gehaast voorwaarts, om ervoor te zorgen dat hij niet voorover valt.

2. Het ziet er zwaarmoedig uit; niet echt het voorbeeld van een happy athlete.

3. Herken jij 1 of meerdere van deze kenmerken bij jouw paard? Dan is de kans groot dat je paard op de voorhand loopt. Zoek begeleiding van je instructeur! En succes met oefenen.

In dit filmpje kun je goed het verschil zien tussen ‘op de voorhand’ en ‘niet op de voorhand’.

Succes!

Yvon Hoogervorst

Meer blogs van Yvon lezen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief van Paardvisie.

 

Over Yvon Hoogervorst

Yvon Hoogervorst (1966) is Instructeur klassieke dressuur. Zij geeft rijles, maar ook werk aan de Hand, longeren en lessen en clinics op het gebied van houding en zit zitten in haar pakketje. Daarnaast maakt zij regelmatig blogs en vlogt ze wekelijks op YouTube. ‘De laatste jaren is er veel te doen rondom het welzijn van paarden en trainingsmethodes in de paardensport. De gemiddelde leeftijd van een paard is 30 jaar. In Nederland wordt het sportpaard gemiddeld op 7 jarige leeftijd opgehaald door de verzekering… Ik ben er van overtuigd dat veel van het huidige paardenleed voortkomt door simpelweg anders om te gaan met onze edele viervoeters. Ik geloof erin dat je veel blessures kunt voorkomen door doordacht te trainen met je paard. Zodat zowel hij als jij er plezier aan beleeft, jullie beiden gezond blijven en dat er wederzijds respect is. Ik weet dat de klassieke manier van trainen werkt: het is al eeuwenlang een beproefde methode. Ongeacht of je springt, western, dressuurwedstrijden of recreatief rijdt. Ongeacht het ras: haflingers, tinkers, KWPN-ers, arabier of ander ras. De klassieke basistraining van een rijpaard is hetzelfde. Het is een paardvriendelijke, meer ontspannen manier met minder stress dan dat je tegenwoordig steeds vaker ziet. Een paard is geen machine of wegwerpartikel. Laten we er zuinig op zijn.’

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet getoondVerplichte velden zijn gemarkeerd *

*