Home / Blogs / Auteurs / Nanet van Duijn – Ponymeisjes en paardenwijven

Nanet van Duijn – Ponymeisjes en paardenwijven

Nanet Nijhof vindt ponymeisjes leuk, maar vraagt zich af wanneer ze paardenwijven zijn geworden.Weet je nog dat je met een grote grijns van je paard kon komen?

Ponymeisjes, dat waren we allemaal toch?

Ponymeisjes, dat waren we allemaal toch?

Wat is je lievelingsdier? Een paard. Wat wil je het liefst voor je verjaardag? Een paard, maar een pony mag ook, een shetlander is ook goed. Waar ga je naar toe? Naar de manege. Wie is Gijs? Een paard op de manege. Waar ruik je naar? Naar paard. Klinkt dat bekend? Als je een paardenmeisje was wel. Het liefst dag en nacht op de manege te vinden en je kende ieder paard. Je grote droom was een eigen paard. Je beste vriend waarmee je buitenritten kon maken en uiteraard alle eerste prijzen in de wacht zou slepen. Hij moest witte voetjes hebben en een bles en lieve bruine ogen en je zou hem al je geheimen vertellen.

Dromen zijn bedrog
Marco zei het al, de meeste dromen zijn bedrog. De droom van je eigen paard is wellicht uitgekomen, maar is hij ook je beste vriend? Ben je tevreden met wat de training je op levert of moet het eigenlijk beter en sneller? Een scherper bit en de hals diep afbuigen geeft ook een mooi plaatje, je moet toch die puntjes halen! Loopt ie op al dat geweld niet meer zo voorwaarts? Neem je gewoon een spoortje met een wiel! Een draaiend wiel uiteraard, want dan beschadig je de huid niet. En elke dag oefen je in de binnenbak, want buiten is hij zo kijkerig.

Mooie box en nieuwe ijzers
Natuurlijk ben je goed voor je paard, hij heeft een mooie box met een tralieraam waardoor hij kan snuffelen met de buurman. Hij krijgt uitgebalanceerd voer en de hoefsmid komt keurig elke acht weken om zijn ijzers te verleggen. Er is een overdekte stapmolen waar hij elke dag in gaat en hij mag ook op de paddock uiteraard, met zicht op andere paarden. Er zit gelukkig een groot elektrisch hek tussen, anders kunnen ze bij elkaar komen. Als hij in de paddock mag, krijgt hij zijn springschoenen, pijpkousen, vliegennetje en vliegendeken aan. De paddock is gelukkig niet zo groot dat hij rond kan rennen, hij zou zich maar bezeren. In de zomer mag hij ook een uurtje op de wei, hoor! Niet in de kudde, gewoon alleen, stel dat hij een schop krijgt of gebeten wordt…
Zou jij je vriend, je man, je kind of je hond zo behandelen? Zou je hem opsluiten tot jij thuis komt om hem dan in de gymzaal af te matten? Contact met anderen tot een minimum beperken en een uurtje per dag luchten in een afgesloten ruimte?

Fijne hobby
Ben jij in de loop van de jaren van een ponymeisje in een paardenwijf veranderd? Zo eentje die alleen rijdt voor de punten. Die met een verbeten gezicht door de bak exerceert op een ongelukkig kijkend paard met het angstzweet tussen de billen. Jammer is dat, het is namelijk zo´n leuke hobby, dat paardrijden. Weet je nog dat je met een grote grijns van je paard kon komen? Omdat het zo fijn ging allemaal. Hij liep bijna vanzelf, jullie zweefden door de bak en niets kon je storen? En weet je nog dat je ging wandelen om grasjes te eten in de berm? Of dat je lekker je paard kon wassen zonder dat er een wedstrijd aan kwam, gewoon om te kijken hoe mooi schoon hij was geworden? Ja, je had meer tijd toen en de zomers leken eindeloos. Maar zou het niet fijn zijn om af en toe even weer een paardenmeisje te zijn?

Nanet 2Nanet Nijhof

Win een paardenharen armband van Coya Sieraden! Alles wat je hoeft te doen is je vóór 4 mei in te schrijven voor de nieuwsbrief van Paardvisie.

Over Nanet van Duijn

Nanet van Duijn is 50 jaar, woont in Westzaan met man en twee kinderen. Werken in de paarden en dan vooral lesgeven was haar grote droom. Werken in de paarden bleek helaas vooral poep scheppen in te houden. Lesgeven is nog steeds een van haar grootste hobby´s. Ruiters leren luisteren naar het paard is een van de mooiste dingen van het lesgeven. Ruben de Lipizzaner is meer dan 15 jaar een vast gegeven in haar leven geweest en zorgde naast rijplezier voor veel denkwerk over dat rijden en over paarden. Gevoelig en eerlijk als hij was had hij zijn eigen mening over hoe een ruiter dient te rijden. Een paard is de beste instructeur die een ruiter zich kan wensen, als die ruiter maar wil luisteren naar zijn paard. Paardrijden is moeilijker dan het lijkt, maar simpeler dan je denkt!

5 Reacties

  1. Gelukkig……ik ben na 52 jaar paarden ( begon als paardenmeissie op 4 jarige leeftijd)…nog steeds een paardenmeissie !!! En ja, ik rij wedstrijden maar m’n paarden mogen paard zijn lekker de hele dag de wei op en wij trainen gewoon buiten in regen en wind en zonneschijn….en toch ziet m’n paard er toppy uit op wedstrijd met blingbling en glinsterende oogjes en als de proef mislukt ?? Who cares …………..volgende keer beter !!!Dat kan ook 😉

  2. Gelukkig behoor ik nog steeds tot het paardenmeisje ook al ben ik 37.
    Mijn verzorg paard staat gelukkig op een hitactief stal. Het liefste wat we doen is buiten rijden, heerlijk aan een lange teugel. Ze heeft ataxie dus zwaar werk mag ze sws al niet doen. Lekker veel naar buiten of o de hoefslag in de buitenbak. Een beter leven kan ze niet hebben. Lekker altijd buiten met een hele kudde. Ik praat ook nog steeds tegen haar. Hele verhalen. Ik ben een pennymeisje en ben er trots op.

  3. Ik was nooit een ponymeisje. Paarden waren eng leerde ik van huis uit. Je achternicht zit in een rolstoel door een paard, werd er gezegd, blijf maar uit de buurt! Dus verder dan vanaf het fietspad kijken naar een kudde kwam ik niet.
    Toen mijn dochter jong was kwam de vraag: mag ik op paardrijden? Ze mocht in de vakantie een keertje een lesje doen op een shetje. Dat vond ze geweldig! Van mij moest ze wachten tot haar tiende verjaardag. Omdat me dat wel een mooie leeftijd leek. En om te kijken of ze dan nog wel wilde en het geen bevlieging was.
    Na in vakanties hier en daar een lesje mocht ze op haar tiende dan eindelijk op paardrijden. Wat was ze blij. Ze gaf er zelfs het kunstschaatsen voor op.
    En moeders leerde langzamerhand dat een pony niet echt gevaarlijk is. En dat hoevenkrabben soms een blauwe plek oplevert, maar erger niet. En moeders stond natuurlijk langs de bak en leerde over draven, doorzitten, stappen en van hand veranderen.
    En op een gegeven moment begon moeder met het geven van adviezen -volgens mijn dochter commentaar- en niet lang daarna kwam de sneer van dochterlief: wat weet jij daar nou van, je hebt nog nooit op een paard gezeten!
    Nou, dat kwam aan en dus werd mijn naam toegevoegd aan de lijst voor de nieuwe beginners groep voor volwassenen en metgeleende spullen stapte ik enkele weken later de bak in met een paard aan de hand.
    …dat is nu 3,5 jaar geleden en ik rijd nog elke week een les en maak graag in de vakanties een buitenritten (onder begeleiding) met mijn dochter. En ik stap heel vaak met een lach af. Een eigen paard zit er voorlopig niet in. Dus de lasten heb ik er niet bij, maar wat ben ik blij dat ik tegen mijn 45ste hier nog aan begonnen ben!

  4. Nathalie de valk

    Goed gezegd, elk paard hoort gewoon lekker paard te zijn. Helaas zijn inderdaad veel meisje of vrouwen alleen aan het rijden voor de punten , waardoor ze paarden helemaal weg zuiveren. Het blijft altijd een dier en als je een paard ze gang niet laat gaan in de wei of paddock dan kropt hij al zijn energie op en op een gegeven moment barst hij dan uit elkaar. Ik zie zo veel mensen die niet luisteren of gewoon niet hun paard begrijpen. Bij mij gaat het niet om de punten maar om de band tussen ruiter en Paard , je paard is je beste vriend behandel hem dan ook zo.

  5. Haha, hier ook nog op en top paardenmeisje hoor! Ik wil nog steeds een paard voor mijn verjaardag, ondanks dat ik er al 2 heb, maar die witte spaanse hengst staat nog altijd op mijn verlanglijstje. En nog steeds vind ik het heerlijk om de paarden in de berm te laten grazen, kruip ik er zonder zadel en hoofdstel op in de wei, gewoon om ze even van heel dichtbij te kunnen voelen, die spieren die onder je bewegen. En uiteraard, mijn paarden moeten paard zijn, dus 24/7 samen buiten en met schuilstal en onbeperkt ruwvoer, liever een buikje dan een maagzweer. Ik hoef mij niet te bewijzen tov anderen, maar ik laat mensen wel graag zien hoe leuk paarden zijn door het geven van shows En gelukkig vinden mijn paarden het prachtig om mee op show te gaan 🙂

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet getoondVerplichte velden zijn gemarkeerd *

*