Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Home / Training / Recreatie / Opinie NVVR: ‘Geen buitenrijpas, maar meer struingebieden’

Opinie NVVR: ‘Geen buitenrijpas, maar meer struingebieden’

nvvr scherm3Wat de NVVR (Nederlandse Vereniging voor Vrijetijds Ruiters) betreft is de vraag ‘wat mag toegang voor buitenrijden in de natuur kosten’ een stap te vroeg. NVVR-voorzitter Jacintha van den Hoek: “Het is beter om eerst te kijken waar ruiters behoefte aan hebben. De NVVR adviseert de focus te leggen op minder, maar wel goed onderhouden ‘formele’ ruiterpaden en meer opengestelde zogenaamde ‘struingebieden’ voor ruiters.” De NVVR concludeert dit aan de hand van een onderzoek onder duizend fanatieke buitenrijders en – menners naar aanleiding van het mogelijk instellen van een buitenrijdpas door Staatsbosbeheer.

 

De NVVR (Nederlandse Vereniging voor Vrijetijds Ruiters) hield een enquete onder ruiters naar aanleiding van het instellen van betaalde toegang door Staatsbosbeheer (SBB). Binnen vijf dagen werd de enquête door duizend fanatieke buitenruiters en – menners ingevuld. Verandering in de overheidsfinanciering voor recreatieve voorzieningen in de natuur is de aanleiding voor de mogelijke invoering van een buitenrijdpas, aldus Staatsbosbeheer op hun website. Oftewel: ruiters moeten zelf gaan betalen voor het gebruik van ruiterpaden. NVVR-voorzitter Jacintha van den Hoek ziet dat anders. “Men voert de verkeerde discussie. Het gaat er nu om of we toegangsgeld willen betalen om de ruiterpaden te houden zoals ze nu zijn. Waar het werkelijk om gaat is de stap die daarvoor zit:

Ruiters geven aan dat ze buiten de paden willen kunnen rijden (bron: NVVR)

Ruiters geven aan dat ze buiten de paden willen kunnen rijden (bron: NVVR)

wat hebben vrijetijdsruiters en – menners nodig? Er is wellicht niet eens zoveel geld nodig als nu besteed wordt aan de aanleg en het onderhoud van de ruiterpaden, omdat de NVVR denkt dat ruiters en menners al zouden krijgen wat ze nodig hebben met minder ruiterpaden, die wél goed onderhouden worden, aangevuld met genoeg struingebieden waar ruiters vrijelijk kunnen rijden. Dat leidt ook tot minder handhaving en geregelkosten. Wij ruiters willen soms van A naar B kunnen rijden, zet er wat bordjes bij die aangeven in welke richting we moeten rijden om ergens te komen en laat ons lekker gaan. Een struingebied kan toe met minder onderhoud, maar heeft wel gedragsregels voor ruiters nodig: het moet natuurlijk zonder schade aan het gebied en veilig voor mens en dier gebeuren.” Iedereen met een smartphone kan tegenwoordig al via allerlei apps routes vinden en via GPS weten waar ze zijn. “Dergelijke techniek zal ons ook helpen onderhoudskosten, bijvoorbeeld aan routepaaltjes, te verlagen.Alleen voor specifieke gevoelige gebieden of om prachtige routes aan te duiden zijn onderhouden ruiterroutes nodig.” Er is al een groot natuurgebied in Nederland waar het op veel plaatsen toegestaan is voor ruiters om buiten de paden te rijden: de Hoge Veluwe.

Natuur is van iedereen
Willen ruiters betalen voor een buitenrijdpas? Van den Hoek legt uit dat de helft wel en de andere helft niet wil betalen “Als er betaald moet worden, dan hetzelfde bedrag als de andere recreanten in het bos. Men vindt dat de natuur van iedereen is” De NVVR vraagt zich af of ruiter-, fiets en wandelpaden betaald worden uit het juiste overheidspotje. “Ook bijvoorbeeld watersporters worden geconfronteerd met minder goed onderhouden gebieden als gevolg van bezuinigingen. Ik denk dat de subsidie voor het recreëren in de bossen, natuurgebieden en waterplassen mede uit de potjes voor sport en recreatie moet komen en niet alleen door natuurbeheer betaald moet worden. Buitenzijn heeft te maken met natuur, maar zeker ook met volksgezondheid en welzijn. Daarbij, je betaalt al belasting, dus betalen we niet al indirect voor toegang voor die gebieden?  Uit ons onderzoek blijkt dat veel ruiters nu al last hebben van slecht onderhouden ruiterpaden.” NVVR-bestuurslid Gery van der Palen vult aan. “Als ruiters moeten betalen voor buitenrijden, dan gaan die zeer waarschijnlijk ook eisen stellen aan de paden en gebieden. Die tegenreactie kun je verwachten, en mijn verwachting is dat het alleen maar meer gaat kosten, maar uiteindelijk niet meer gaat bieden dan we nu krijgen.”

Ruiters geven aan last van mountainbikers te hebben.

Ruiters hebben last van mountainbikers (bron: NVVR).

Dialoog biedt kansen
De NVVR voorziet een probleem met de invoering van een buitenrijdpas. Van den Hoek: “Stel je betaalt 100 euro per jaar. Dan moeten alle ruiters geregistreerd worden, de betalingen ook, de aanmaningen, daar moeten weer managers voor komen, et cetera. Kortom, 80 euro van die 100 gaat naar de administratieve rompslomp die de invoering oplevert. En van die 20 euro moeten de ruiterpaden onderhouden worden?” Ruiters zijn niet tevreden over alle huidige ruiterpaden. Van den Hoek: “Daarnaast geven 376 respondenten aan last van motorcrossers en vooral van mountainbikers te hebben.” Op dit moment overlegt de KNHS, samen met de overkoepelende organisatie van de mountainbikers, met Staatsbosbeheer over de financiering en het onderhoud van ruiter- en MTB-paden. Dat gezamenlijke overleg is een goede zaak, aldus Van den Hoek. “Dat geeft mogelijkheden tot samenwerking en verbetering van het samen recreëren in de natuur.”
Van der Palen sprak in de tijd met meerdere boswachters. “Wat opviel was de verscheidenheid in hoe ze het beleid van Staatsbosbeheer ten uitvoer brengen. Met de ene boswachter kun je alle kanten op, de andere is star. Daar valt voor SBB nog wat te winnen: in de klantvriendelijkheid van sommige boswachters. De voorlichting die de boswachters geven kan in veel gevallen beter. Als Staatsbosbeheer impopulaire maatregelen moeten nemen, dan kunnen die veel beter gecommuniceerd worden aan de gebruikers van de natuurgebieden dan nu gebeurt.”Van den Hoek vult aan. “De KNHS kan daarin goed helpen in hun  samenwerking met  Staatsbosbeheer. Ik hoop dat die samenwerking uiteindelijk zal zijn verbeterd dankzij de dialoog die nu is ontstaan.”

Kosten verlagen
Uit de NVVR-enquête bleek dat ruiters allerlei ideeën hebben om de kosten van het onderhoud van  ruiterpaden te verlagen. De NVVR wijst als voorbeeld op de huidige situatie in het buitenrijdgebied op de Ginkelse Heide, rond Ede. Van der Palen: “Daar worden de ruiterpaden onderhouden door een groep vrijwilligers. Is er iets met een pad, dan noteer je het nummer van het dichtstbijzijnde routepaaltje en geeft het door. De groep vrijwilligers pakt het dan op. Als je het zo doet, kom je ook heel ver met het onderhoud van je ruiterpaden.”
De invullers van het NVVR-onderzoek zijn ruiters uit alle windstreken uit Nederland. 159 invullers zijn NVVR-lid, 865 zijn dat niet, maar wisten ons onderzoek wel te vinden. Negentig procent heeft een eigen paard, tien procent van alle invullers heeft dat niet, maar maakt wel buitenritten. De invullers rijden fanatiek in de natuur. Van der Palen: “23 procent rijdt tien tot twintig keer per maand, om de dag dus, en 18 procent rijdt zelfs twintig keer of vaker per maand buiten. Dat is echt heel vaak.”

De conclusies van het NVVR-onderzoek kun je hier lezen (pdf) NVVR enquete jan 2014 buitenrijpas resultaten

 

 

Over Redactie

De redactie van Paardvisie schrijft over alles dat met paarden, paardenmensen en (buiten)leven met paarden te maken heeft. Je bereikt de redactie door te mailen naar info@paardvisie.nl